خلاصه گرامر زبان انگلیسی در یک صفحه

اگر بخواهیم تمام مباحث ساختاری که در ترم‌های آموزشگاه زبان اصفهان تدریس می‌شود را در یک نقشه راه فشرده خلاصه کنیم، به این صفحه می‌رسیم. اینجا خبری از حاشیه‌پردازی نیست؛ هدف ما ارائه مستقیم فرمول‌ها، ساختارها و جداول کاربردی است تا بتوانید بدون اتلاف وقت، ستون‌های اصلی گرامر انگلیسی (از زمان‌ها تا ساختارهای پیشرفته) را مرور کنید و برای مکالمه صحیح یا آزمون‌های مهم آماده شوید.

سرفصل‌های کلیدی گرامر انگلیسی در یک نگاه کوتاه

برای تسلط بر زبان انگلیسی، باید روی ۴ ستون اصلی زیر مسلط باشید. مسیر مطالعه شما به ترتیب زیر است:

• ۱. اسکلت‌بندی جمله: یادگیری جایگاه فاعل، فعل و مفعول (Syntax).
• ۲. زمان‌ها (Tenses): توانایی بیان اتفاقات در گذشته، حال و آینده.
• ۳. ابزارهای توصیف: استفاده از صفت، قید و حرف اضافه برای دقیق‌تر صحبت کردن.
• ۴. ساختارهای پیشرفته: جملات شرطی، مجهول و نقل‌قول‌ها برای سطح پیشرفته (C1/B2).

دانلود جزوه PDF خلاصه گرامر زبان انگلیسی

نسخه کامل این مقاله به همراه جداول تکمیلی و مثال‌های بیشتر، در قالب یک فایل PDF کم‌حجم آماده شده است. اگر می‌خواهید این فرمول‌ها را همیشه در موبایل خود داشته باشید، از لینک زیر استفاده کنید.

جزوه گرامر زبان انگلیسی هلدینگ آموزشی رادمند

بخش اول: ساختار جملات انگلیسی و زمان‌ها

ساختار جمله و زمان‌ها، در واقع اسکلت‌بندی و فونداسیون اصلی زبان انگلیسی هستند که به کلمات شما نظم و معنا می‌بخشند. بدون تسلط بر این بخش، حتی با دانستن هزاران لغت، تنها مجموعه‌ای از کلمات پراکنده دارید که نمی‌توانند منظور دقیق شما را منتقل کنند؛ در اینجا یاد می‌گیرید چگونه آجرها (کلمات) را درست بچینید و زمان دقیق هر رویداد را مشخص کنید.

ساختار اصلی جمله و ترتیب کلمات (Syntax)

برخلاف فارسی که فعل معمولاً در آخر جمله می‌آید، در انگلیسی ساختار خطی و ثابت است.

فرمول طلایی: SVO (Subject + Verb + Object)

جزء جمله	مثال	نکته مهم
Subject (فاعل)	Ali plays football.	همیشه اول جمله می‌آید (مگر در سوال).
Verb (فعل)	Ali plays football.	باید با فاعل مطابقت داشته باشد (سوم شخص مفرد ‘s’ می‌گیرد).
Object (مفعول)	Ali plays football.	گیرنده عمل است.

قانون Subject-Verb Agreement (توافق فاعل و فعل):

اگر فاعل مفرد است (He, She, It)، فعل باید مفرد باشد (Add ‘s’ or use ‘is/has’).

• غلط: He work at a bank.
• درست: He works at a bank.

زمان‌ها در زبان انگلیسی (Tenses) و فرمول‌های ۱۲ گانه

به جای حفظ کردن تعاریف پیچیده، فقط فرمول و نشانه زمانی هر زمان را یاد بگیرید.

۱. گروه زمان‌های حال (Present)

زمان	فرمول ساخت	کاربرد کلیدی	نشانه زمانی (Signal Words)
حال ساده	V1 (+s/es)	عادات و حقایق علمی	Always, Usually, Every day
حال استمراری	am/is/are + V-ing	کاری که همین الان در حال انجام است	Now, At the moment
حال کامل	have/has + P.P	کاری که در گذشته شده و اثرش باقیست	Just, Already, Yet, Since
حال کامل استمراری	have/has + been + V-ing	کاری که از گذشته شروع شده و هنوز ادامه دارد	Since, For, Recently

۲. گروه زمان‌های گذشته (Past)

زمان	فرمول ساخت	کاربرد کلیدی	نشانه زمانی
گذشته ساده	V2 (ed / irregular)	کاری که در گذشته تمام شده	Yesterday, Last week, Ago
گذشته استمراری	was/were + V-ing	کاری که در گذشته در حال انجام بوده (ناتمام)	While, When
گذشته کامل	had + P.P	کاری که قبل از یک کار دیگر در گذشته انجام شده	Before, After, By the time
گذشته کامل استمراری	had + been + V-ing	تاکید بر مدت زمان انجام کار در گذشته	For, Since

۳. گروه زمان‌های آینده (Future)

زمان	فرمول ساخت	کاربرد کلیدی	نشانه زمانی
آینده ساده	will + V1	تصمیمات آنی یا پیش‌بینی	Tomorrow, Next year
آینده استمراری	will be + V-ing	کاری که در ساعت خاصی در آینده در جریان است	At this time tomorrow
آینده کامل	will have + P.P	کاری که تا قبل از زمان خاصی در آینده تمام می‌شود	By next week

فعل‌های وجهی (Modals) و کاربرد آن‌ها در زبان انگلیسی

افعال وجهی (Modals) به جمله “روح” می‌دهند و مفهوم توانایی، اجبار یا احتمال را می‌رسانند.

نکته : بعد از Modal، فعل همیشه به صورت ساده (Base Form) می‌آید. نه to می‌گیرد، نه ing و نه s.

• Can / Could: توانایی یا اجازه (I can swim).
• Must / Have to: اجبار قطعی (You must stop).
• Should / Ought to: نصیحت و پیشنهاد (You should sleep).
• May / Might: احتمال (It might rain).
• Would: تمایل یا جملات شرطی (I would go).

جملات شرطی (Conditionals)

شرطی‌ها رابطه “اگر… آنگاه…” را نشان می‌دهند.

نوع شرطی	کاربرد	ساختار (If Clause , Main Clause)	مثال
Zero (صفر)	حقایق علمی و کلی	If + Present Simple , Present Simple	If you heat ice, it melts.
Type 1 (اول)	آینده واقعی و محتمل	If + Present Simple , Will + Verb	If it rains, I will stay home.
Type 2 (دوم)	تخیل در زمان حال (غیرواقعی)	If + Past Simple , Would + Verb	If I had money, I would buy a car.
Type 3 (سوم)	حسرت گذشته (غیرممکن)	If + Past Perfect , Would have + P.P	If I had studied, I would have passed.

سوالات (Questions) و جملات منفی (Negative Sentences)

برای سوالی یا منفی کردن، همیشه به یک فعل کمکی (Auxiliary Verb) نیاز دارید. اگر در جمله فعل کمکی (مثل is, are, can, will) دارید، از همان استفاده کنید. اگر ندارید، از Do/Does/Did کمک بگیرید.

• فرمول سوالی: (WH) + Auxiliary + Subject + Main Verb?
  • مثال: Where do you live?
• فرمول منفی: Subject + Auxiliary + NOT + Main Verb.
  • مثال: She does not (doesn’t) like pizza.

بخش دوم: اجزای کلام (Parts of Speech)

در این بخش یاد می‌گیرید که هر آجر در ساختمان جمله چه جنسی دارد و کجا باید قرار بگیرد.

اسم‌ها (Nouns) و قواعد شمارش‌پذیری

اسم‌ها یا قابل شمارش هستند (Countable) یا غیرقابل شمارش (Uncountable). این تفاوت در انتخاب “حروف تعریف” (Articles) بسیار مهم است.

• قابل شمارش: می‌توانند جمع بسته شوند (Car -> Cars). می‌توانند با اعداد بیایند.
• غیرقابل شمارش: جمع بسته نمی‌شوند (Water, Information, Bread, Advice). همیشه با فعل مفرد می‌آیند.

نکات حروف تعریف (Articles):

1. a / an: فقط برای اسامی قابل شمارش مفرد و ناشناس. (I saw a cat).
2. the: برای اسامی شناس (گوینده و شنونده می‌دانند درباره چه چیزی حرف می‌زنیم). هم مفرد، هم جمع.
3. No Article: برای اسامی غیرقابل شمارش کلی یا اسامی جمع کلی. (I love music).

ضمایر (Pronouns)

ضمایر جایگزین اسم می‌شوند تا از تکرار جلوگیری کنند. جدول زیر را حتماً حفظ کنید:

فاعلی (اول جمله)	مفعولی (بعد از فعل)	ملکی (همراه اسم)	ملکی (بدون اسم)
I	Me	My (car)	Mine
You	You	Your	Yours
He	Him	His	His
She	Her	Her	Hers
They	Them	Their	Theirs
We	Us	Our	Ours

صفت‌ها (Adjectives)

صفت اسم را توصیف می‌کند. در انگلیسی صفت قبل از اسم می‌آید و هرگز جمع بسته نمی‌شود.

• درست: Beautiful flowers
• غلط: Beautifuls flowers

ترتیب صفات (Order of Adjectives):

اگر چند صفت پشت هم بیایند، باید این ترتیب را رعایت کنید:

1. کیفیت/نظر (Beautiful)
2. اندازه (Big)
3. سن (Old)
4. شکل (Round)
5. رنگ (Red)
6. ملیت (Italian)
7. جنس (Wooden)

–> A beautiful big old red Italian wooden table.

قیدها (Adverbs)

قید به فعل، صفت یا یک قید دیگر اطلاعات اضافه می‌کند (معمولاً با افزودن ly- به صفت ساخته می‌شود).

• قید حالت (Manner): چگونگی انجام کار (Slowly, Quickly). جایگاه: بعد از فعل یا مفعول.
• قید تکرار (Frequency): تعداد دفعات (Always, Never, Often). جایگاه: قبل از فعل اصلی، بعد از فعل To Be.
• قید زمان/مکان: (Yesterday, Here). جایگاه: معمولاً آخر جمله.

گرامر پیشرفته و تکمیلی زبان انگلیسی

اگر قصد شرکت در آزمون‌هایی مثل آیلتس یا تافل را دارید، یا می‌خواهید متون آکادمیک بنویسید، تسلط بر این بخش مرز بین نمره ۶ و نمره ۸ است. از آنجا که یادگیری این ظرایف به تنهایی دشوار است، استفاده از معلم خصوصی زبان در اصفهان می‌تواند مسیر شما را برای کسب نمره بالا بسیار کوتاه‌تر کند.

جملات مجهول (Passive Voice)

وقتی “انجام دهنده کار” مهم نیست یا مشخص نیست، از مجهول استفاده می‌کنیم. تمرکز روی “مفعول” است.

فرمول کلی: Object + Be + P.P (قسمت سوم فعل)

• معلوم: Alexander Fleming discovered penicillin.
• مجهول: Penicillin was discovered by Alexander Fleming.

نکته: فعل Be زمان جمله را نشان می‌دهد (is, was, will be, has been).

عبارات اسمی (Gerunds) و مصدرها (Infinitives)

چه زمانی از فعل ing-دار استفاده کنیم و چه زمانی از to + verb؟ این بستگی به “فعل اصلی” جمله دارد.

• Gerund (Verb+ing): به عنوان اسم عمل می‌کند.
  • بعد از حروف اضافه (Interested in learning).
  • به عنوان فاعل جمله (Swimming is good).
  • بعد از افعال خاص (Enjoy, Avoid, Suggest, Finish).
• Infinitive (To + Verb):
  • بعد از صفات (It is easy to learn).
  • برای بیان هدف (I went there to see him).
  • بعد از افعال خاص (Want, Decide, Need, Plan, Hope).

جملات موصولی (Relative Clauses)

این جملات اطلاعات اضافی درباره یک اسم می‌دهند و دو جمله کوتاه را به هم وصل می‌کنند.

• Who: برای انسان (The man who called me).
• Which: برای اشیاء و حیوانات (The car which I bought).
• That: غیررسمی برای هر دو (The book that is on the table).
• Whose: مالکیت (The man whose car was stolen).
• Where: مکان (The city where I was born).

نقل قول مستقیم و غیرمستقیم (Reported Speech)

وقتی حرف کسی را بازگو می‌کنید، معمولاً زمان فعل یک مرحله به عقب برمی‌گردد (Backshift).

• Direct: “I am busy.” (Present)
• Reported: He said (that) he was busy. (Past)
• Direct: “I will call you.” (Future)
• Reported: She said she would call me.

حروف اضافه (Prepositions) و افعال عبارتی (Phrasal Verbs)

حروف اضافه (In, On, At) قواعد ثابتی دارند:

• At: ساعت دقیق (At 5 PM)، مکان‌های خاص (At home/school).
• On: روزهای هفته (On Monday)، سطوح (On the table).
• In: ماه‌ها و سال‌ها (In 2024, In June)، فضاهای بسته (In the room).

افعال عبارتی (Phrasal Verbs): فعل‌هایی که با حرف اضافه ترکیب می‌شوند و معنی جدیدی می‌سازند. این‌ها باید حفظ شوند.

• Give up (تسلیم شدن)
• Run out of (تمام کردن)
• Look after (مراقبت کردن)

قیدهای پیوندی و حروف ربط پیچیده (However, Therefore, Although)

برای انسجام متن (Cohesion) و گرفتن نمره بالا در رایتینگ، از این کلمات استفاده کنید:

• تضاد (Contrast): However, Although, Despite, On the other hand.
  • مثال: Although it rained, we went out.
• نتیجه‌گیری (Result): Therefore, Consequently, As a result.
• اضافه کردن (Addition): Moreover, Furthermore, In addition.

هموفون‌ها و اشتباهات رایج املایی و ساختاری

هموفون‌ها کلماتی هستند که تلفظ یکسان اما دیکته و معنای متفاوت دارند. اشتباه در این‌ها نشانه ضعف پایه است.

1. Your / You’re:
   • Your = مال تو (Your book)
   • You’re = You are (تو هستی)
2. Its / It’s:
   • Its = مال آن (Its color)
   • It’s = It is (آن هست)
3. There / Their / They’re:
   • There = آنجا
   • Their = مال آن‌ها
   • They’re = They are
4. To / Too / Two:
   • To = به (حرف اضافه)
   • Too = همچنین / بیش از حد
   • Two = عدد ۲

سوالات متداول خلاصه گرامر زبان انگلیسی (FAQ)

۱. چرا نمی‌توانیم بگوییم “I am knowing him”؟

در گرامر انگلیسی، فعل‌ها به دو دسته کنشی (Action) و حالتی (Stative) تقسیم می‌شوند. افعالی که بیانگر احساس، مالکیت، یا وضعیت ذهنی هستند (مثل Know, Love, Hate, Believe, Own) معمولاً نمیتوانند در زمان‌های استمراری (ing-دار) استفاده شوند. حتی اگر همین الان او را می‌شناسید، باید از “حال ساده” استفاده کنید: I know him.

نکته تخصصی: تنها زمانی که معنی فعل تغییر کند (مثلاً Have به معنی خوردن باشد نه داشتن)، می‌توان آن را استمراری کرد: I am having lunch.

۲. چه زمانی نباید از حروف تعریف (The/A/An) استفاده کنیم؟

این یکی از رایج‌ترین اشتباهات است. وقتی درباره یک اسم به صورت “کلی و عمومی” صحبت می‌کنیم و آن اسم جمع یا غیرقابل شمارش است، هیچ حرف تعریفی نمی‌آوریم.

• غلط: The cats are lovely animals. (اشاره به گربه‌های خاص).

• درست: Cats are lovely animals. (گربه‌ها به طور کلی).همچنین قبل از اسم شهرها، کشورها (مگر موارد خاص مثل The USA) و وعده‌های غذایی (Breakfast/Lunch) نباید از Article استفاده کنید.

۳. بهترین روش برای یادگیری افعال بی‌قاعده بدون فراموشی چیست؟

حفظ کردن لیست الفبایی افعال بی‌قاعده (Go-Went-Gone) معمولاً کارآمد نیست. روشی که متخصصان پیشنهاد می‌کنند، “دسته‎بندی صوتی” (Phonetic Grouping) است. افعال را بر اساس آهنگشان دسته‌بندی کنید:

• گروهی که تغییر نمی‌کنند: Put-Put-Put / Cut-Cut-Cut

• گروهی که الگوی i-a-u دارند: Drink-Drank-Drunk / Sing-Sang-Sung

• گروهی که به ought ختم می‌شوند: Buy-Bought-Bought / Teach-Taught-Taughtاین الگوها به مغز کمک می‌کنند ساختار را سریع‌تر بازیابی کند.

۴. تفاوت معنایی دقیق بین “Must” و “Have to” چیست؟

هر دو برای “اجبار” هستند، اما منبع اجبار متفاوت است.

• Must: اجبار از درون گوینده می‌آید (احساس شخصی).

  • مثال: I must call my mom. (خودم می‌خواهم/احساس وظیفه می‌کنم).

• Have to: اجبار بیرونی (قانون یا دستور).

  • مثال: I have to wear a uniform at work. (قانون شرکت است).در مکالمات روزمره امریکن، Have to رایج‌تر است، اما در آزمون‌های رسمی دانستن این تفاوت نمره شما را بالا می‌برد.

۵. کاربرد “Used to” با “Be used to” چه تفاوتی دارد؟

این دو ساختار کاملاً متفاوت هستند و اشتباه گرفتن آن‌ها معنا را تغییر می‌دهد:

• Used to + Verb: کاری که در گذشته انجام می‌دادیم ولی الان نه (عادت گذشته).

  • I used to smoke. (قبلاً سیگار می‌کشیدم، الان نه).

• Be used to + Noun/Ing: عادت داشتن به چیزی در حال حاضر.

  • I am used to the noise. (به سر و صدا عادت دارم).